Vorige week donderdag kwamen we samen om te reflecteren over de week in Genk. Daar kwam ter sprake dat de migratieproblematiek, die zogenaamd kenmerkend voor Genk zou zijn zich niet vertaald in het straatbeeld. Men merkte op dat er weinig mensen op straat rond liepen. Hieruit werd geconcludeerd dat mensen niet meer buiten komen tenzij voor hetgeen ze willen/moeten buitenkomen. Kortom door de confrontatie met en in Genk lijkt het of de vraag naar het buiten komen van mensen zich prominenter stelt dat de oorspronkelijke migratieproblematiek.
Rond het de kwestie van buitenkomen werd ook een parallel getrokken met de Genkse rappers. Algemeen gezien definieert rap zich door teksten met een beat te brengen die bepaalde maatschappelijke situaties aanklagen. De Genkse rap leek dit niet te doen en eerder om pure presentatie van zichzelf te draaien,’zichzelf in de show zetten’. Teksten zouden niet veel verder komen dan “wij zijn van Genk”. In navolging van ‘iedereen Genkt’ en ‘Genk onstage’ lijken de individuele burgers in Genk niet veel verder te komen dan deze lijn en willen ze zich zelf dus ook enkel op een podium plaatsen en presenteren. De vraag werd dan ook gesteld of het nog over iets gaat in Genk, of er nog confrontaties plaats vinden.
Omtrent de rap kan ik me niet helemaal vinden in wat er werd gesteld, ik heb enkele videobeelden van rappende jongeren bekeken en buiten het feit dat herhaaldelijk wordt gesteld dat ze van Genk zijn, worden ook maatschappelijk problemen aangekaard, naar mijn mening. Voornamelijk de migratieproblematiek komt hier naar voor.
Er werd aangehaald dat het vandaag evident lijkt te zijn dat we enkel nog buitenkomen op een berekende wijzen. De manier om Genk te benaderen is echter van een andere aard, het gaat erom zichzelf in te brengen en geconfronteerd te worden met wat pedagoog zijn nu betekend. Dit op een niet kapitalistische manier, in die zin dat niet alles gedacht wordt in punten en tijd en men zichzelf niet centraal stelt, maar datgene waarvoor we willen gaan. Ons afvragen wat het betekent pedagoog te zijn en wat die precies doet. Dus kortom via Genk reflecteren over je eigen houding en visie als toekomstig pedagoog. Daarbij is buitenkomen ook een kwestie van jezelf verlaten.
Verder kan de vraag naar het buitenkomen ook een vraag naar gemeenschap zijn. Hierbij werd voornamelijk verwezen naar de ruimtelijke organisatie in Genk, alles is uit elkaar gelegd in kleine eenheden. Er zijn weinig materiële tekenen van confrontaties in de stad te vinden, zijn er die toch, worden deze meteen verwijderd. Hierbij vraag ik me af of mensen daadwerkelijk niet meer of beperkt met elkaar in contact komen. Genk telt in totaal 30 wijken, waarvan sommige relatief dichtbevolkt zijn – bijvoorbeeld Genk-centrum die 3.871 inwoners per vierkante kilometer telt. Misschien komen mensen uit verschillende wijken niet meer in confrontatie/communicatie met elkaar, maar is dit ook zo binnen de wijken?
Tijdens deze samenkomst werd er ook gesteld dat er een overaanbod aan sociale voorzieningen aanwezig is in Genk. Er werd gesteld dat er voor elk probleem wel een instelling aanwezig is en daarbij vroeg men zich af voor wie deze er eigenlijk zijn. Genk kijkt op een specifieke manier naar problemen, men stelt dat iedereen een behoefte heeft en hier een antwoord op moet worden gevonden. In die context wordt Genk ook gezien als een voorbeeld als men kijkt naar participatie.
Het is inderdaad belangrijk om empowerment voor ogen te hebben en geen situatie te creëren van hulpeloosheid. Na wat literatuur te lezen en met mensen gesproken te hebben denk ik dat in Genk zich niet de vraag stelt van een overaanbod, maar eerder van een verkeerd aanbod. Op dit moment lijkt het mij dat ze in Genk allerhande goed bedoelde initiatieven hebben, maar hierbij enkel vanuit een eigen visie zijn vertrokken en deze niet hebben getoetst bij de bevolking. Wanneer men het initiatief nam om Nederlandse les aan te bieden, heeft men zich dan te bedenking gemaakt of dit mensen aanspreekt of de doelgroep dit wilt? Hier komt de vraag van het buitenkomen ook weer terug, mensen komen niet meer gemakkelijk buiten.
Naar het ontwerp van de volkshogeschool toe, denk ik dan ook dat het belangrijk is de vraag: ‘waarvoor wil je nog buitenkomen?’ aan de mensen in de wijken van Genk te stellen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten